Μουσική με ταυτότητα

Terra Patria

Αγώνας για Ελλάδα, εναντίον όλων!

Καπιταλισμός: Η δυστυχία μας

Εθνικιστικό παρόν στις Ευρωεκλογές

Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Αν οι εκλογές επρόκειτο ν’ αλλάξουν κάτι θα ήταν παράνομες! Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα δεν έχει ανάγκη κανενός είδους δημοκρατική αυταπάτη για να εδραιωθεί στη συνείδηση του κόσμου. Των απλών, καθαρών και προπάντων τίμιων ανθρώπων που αγωνιούν για το μέλλον αυτού εδώ του τόπου. Το έχει κάνει με τους εδώ και δεκαετίες αγώνες στο πεζοδρόμιο, στις πόλεις και τα χωριά, εκεί που υπάρχει ατόφιος και καθάριος ο ελληνισμός. Η συμμετοχή της Χρυσής Αυγής και του Εθνικού Λαϊκού Μετώπου στις κάλπες των Ευρωεκλογών του Ιουνίου σε Ελλάδα και Κύπρο αντίστοιχα, δίνει απλώς την ευκαιρία στους Ασυμβίβαστους Εθνικιστές -ενταγμένους και ανένταχτους- να εκφραστούν αυθεντικά. Να δώσουν μία μούτζα στα χρυσοπληρωμένα επιτελεία των σάπιων κομμάτων του πολιτικού κατεστημένου. Στις ευρωεκλογές αυτές δεν υπάρχει κανενός είδους άλλοθι για όσους θέλουν να λέγονται Εθνικιστές. Αυτή τη φορά δεν υπάρχει “το μή χείρον βέλτιστον” αλλά το ΑΡΙΣΤΟΝ! Και αυτό καλό είναι να το βάλουν στο μυαλό τους οι “πολιτικώς ορθοί” κατήγοροί μας που στρέφονται μονίμως γύρω από ποσοστά και ψήφους. Για Εμάς η συμμετοχή στις εκλογές είναι απλώς μία σταγόνα στον ωκεανό του αδιάκοπου αγώνα. Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα δεν απευθύνεται στους βολεμένους ούτε σε όσους επιθυμούν απλώς μιά θέση στο ήλιο της δημοκρατίας τους αδιαφορώντας για το μέλλον του Έθνους και του Λαού. Δεν δώσαμε και δεν θα δώσουμε ποτέ καμία ψήφο εμπιστοσύνης στο σύστημά τους. Είναι καιρός να συσπειρωθούμε ΟΣΟΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ και να στείλουμε και αυτή τη φορά το μήνυμα εκεί που πρέπει.

Τιμή στους Ήρωες – Ένα μήνυμα ζωντανό και διαχρονικό

“Αγαπητέ αδερφέ, όταν θα πάρεις το γράμμα μου αυτό, θα έχω φύγει για πάντα (Υπάρχει κανείς που θα μείνει;). Η ώρα του θανάτου πλησιάζει. Μα στην ψυχή μας φωλιάζει η ηρεμία. Τη στιγμή αυτή ακούμε την Ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Στη θέση που βρισκόμαστε τώρα, ούτε με το μικροσκόπιο δεν μπορούμε ν’ ανακαλύψουμε πού υπάρχει τραγωδία στο θάνατο. Τότε μόνο θα αισθανόμουν λύπη, αν ήξερα ότι θα μπορούσα να μείνω πάντα νέος και αθάνατος, αν απέφευγα την εκτέλεση. Νομίζω πως με την εκτέλεση θα μείνω πάντα νέος κι αθάνατος. Πρώτα ή ύστερα θα έπρεπε να διαθέσω τη ζωή μου. Δεν βλέπω πιο κατάλληλη στιγμή από την τωρινή για να το κάμω. Δίνε θάρρος στην οικογένεια. Προσπάθησε να παρηγορήσεις τη μητέρα μας. Ο πρώτος της γιος από τώρα και στο εξής θα είσαι εσύ και όχι εγώ.

Σε φιλώ, ο αδερφός σου Ανδρέας”

Τα παραπάνω έγραφε στο τελευταίο του γράμμα προς τον αδελφό του ο 25χρονος Αγωνιστής της ΕΟΚΑ Ανδρέας Ζάκος λίγο προτού οδηγηθεί στην αγχόνη και περάσει στο πάνθεο των αθάνατων αγωνιστών του Ελληνικού Έθνους. Κατά τη διάρκεια της δίκης και της παραμονής του στο κελί των μελλοθανάτων ο Ανδρέας Ζάκος επέδειξε σπάνια ψυχικά χαρίσματα. Την καταδίκη του σε θάνατο από τον Άγγλο δικαστή Σω, άκουσε με απόλυτη ψυχραιμία. Ο ίδιος έδινε θάρρος στους γονείς και συγγενείς του μέχρι την τελευταία στιγμή. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ακούσει την ηρωική Συμφωνία του Μπετόβεν. Ο Ανδρέας Παναγίδης έγραψε ότι ο Ζάκος και οι άλλοι πέθαναν με υπερηφάνεια. Τραγουδούσαν μισή ώρα πριν εκτελεστούν και την ώρα της εκτέλεσης φώναζαν υπέρ της ελευθερίας και της Ενώσεως.